Spertoj donas scion kaj komprenon
Senpere povas aspekti al la unuopa homo kiel la kultura kaj konscia pasinteco nur estas io, kio okazis al aliaj – la homoj de la pasinteco. Per la Martinus-analizoj tamen malfermiĝas nova perspektivo al la unuopa individuo kaj ĝia kunligo kun la ĉirkaŭa mondo. La konscio de la unuopulo evoluis dum vivo post vivo. Ni ĉiuj partoprenis la pasintecon kaj partoprenos la estontecon. La vivo estas laŭ Martinus unu longa evolu- kaj edukprojekto adaptita al la unuopa individuo. Spertante la fundamentajn kontrastojn de la vivo – ĝojon kaj suferon – evoluigas la homo sian konscion. Ĝi faras pro sia nekonscio neeviteble erarojn kaj rikoltas per tio suferajn konsekvencojn kaj valorajn travivaĵojn.

Martinus montras la konsekvencojn de la superaj vivleĝoj tute ĝis la ampleksa kaj disigita vivspertado, en kiu la moderna homo troviĝas. Al Martinus ne estas surprizo ke, multaj homoj spertas sin kiel fremduloj antaŭ la vivo. Tiuj spertoj, kiujn la homoj rikoltas, kreas profundajn ŝanĝojn en ilia konscio. Pli kaj pli multaj homoj spertos ke ili ne havas psikon, kiu konformas al tradicia vivstilo kaj tradiciaj seksoroloj, kie estas forta divido inter la seksoj. La moderna homo evoluigas pli altgrade kaj femalajn kaj masklajn kvalitojn. La femala eklumas en la viro kaj la maskla en la virino. Tio kreas kaj ŝanĝojn en la familio- kaj sociostrukturoj – kaj en la amovivo kaj la sekseco. Estas tiel ankaŭ diversaj evolustadioj sur la vojoj de la amo kaj la sekseco.

La viva universo. Evoluo al humana mondsocio 
Tiu perskektivo al la vivo, kiu malfermiĝis al Martinus, estis parto de lia iniciĝo en la dia konscio. Dio estas laŭ Martinus la mondotuto en sia tuteco kaj ampleksas kaj la masklajn kaj la femalajn ecojn. Martinus konsentas kun astronomoj pri tio, ke la fizika mondspaco estas gigantega, kovrante de la elementaj partikoloj al galaksiaroj. Sed li vidas la tutaĵon kiel estantan vivan tutecon kaj kreas per tio spiritsciencan mondbildon. Li vidas konscion kiel tiun instancon, kiu gvidas la evoluon de la vivo – ankaŭ la biologian evoluon. La ĝermo al la diversaj specioj troviĝas je la diversaj spiritaj niveloj, kaj malrapide aperas la diversaj specioj, manifestas siajn vivojn kaj evoluas el tio, kio estas ebla en la fizika plano. Tio okazas en la bestoregno kiel batalo pri la estado. La homo konsideratas – kiel en la naturscienco – esti vivanta estulo, kiu estas evoluinta de besta stadio. Martinus eĉ opinias, ke ĉi tiu evoluo pluiras, ke ni ankoraŭ ne estas finevoluintaj kiel homoj. Ni bezonas iom da spertoj, kiuj interalie evoluigos nian kunsenton, toleremon, socian komprenon kaj etikan senson. Laŭ longa tempo tio gvidos al justa kaj ĉioama mondsocio – kaj al nova pli konscia rilato al dio.